Yazar : Savaş Şakar
Pumayı bilirsiniz. Hani vahşi kedilerin uzak atalarından. Yaklaşık iki metre uzunluğundaki benekli yırtıcı.
Birçok özelliği ile ünlüdür bu ormanların harika kedisi. Ama en çok ta hızlı ve kıvrak koşusu ile tanınır. Avının peşine düştüğü andan itibaren giderek hızlanan ve vücudunun tüm eklem ve kaslarını ortaya koyan hareketlerini seyretmek bir zevktir. Bu ölüm koşusu bazen pumanın , bazen ise hayatı için koşan kurbanın zaferi ile sonuçlanır.
Peki bir puma avının peşinden ne kadar koşar? İşte ormanların vahşi avcısını uygarlıkların kurucusu insan’a örnek yapacak olanda pumanın bu özelliğidir. Puma avının peşinden sürdürdüğü “ölüm koşusunu” her zaman avının cüssesine göre ayarlar. Yani bir ceylan ele geçirmek için koştuğu süre ile, bir tavşanın peşinden geçirdiği süre asla aynı değildir. Çünkü puma akıllı bir hayvandır ve koşarken harcadığı enerji miktarı, avdan elde edeceği potansiyel enerji miktarını aştığı anda puma koşmaktan vazgeçer. Yenilgiyi kabul edip başka av arar. Bu nedenle ceylanın peşinden fazla, tavşanın peşinden çok daha az koşar.
İşte “aptal puma sendromu” bunun tersini yapan insanların ruh halini ifade etmek için, yani bir tavşanın peşinden yıllarca koşan , sonra da yakaladığı avı bir öğünde bitiren akılsızlar için kullanılır. Başarının sırrı pumalıktan, yani harcanan emek, ulaşılan sonuç ilişkisindeki dengeyi iyi saptamaktan geçiyor


Mayıs 1st, 2007 at 22:01
Süper bir paylaşım olmuş…
Paylaşımınıza sağlık Savaş Bey.
Mayıs 2nd, 2007 at 17:58
Merhaba,
Ben Sibel. NoRiskNoFun genelde doğa ve macera sporları forumlarında kullandığım takma adım ama baktım ki burda da fena durmadı, kullanmaya karar verdim
Konuya matematiksel bir yaklaşım geliştirelim: Pumanın avından sağlayacağı kalori X olsun. Ve de pumamızın tam da X kalori kadar koştuğunu farkettiği andayız. Yukardaki açıklama gereği pumanın vazgeçmesi lazım değil mi?
Ama belki birkaç metre daha devam etse, avı yakalayacak ve harcadıklarının bir kısmını geri alacak? İşte bence asıl karar burda: “daha kaç kalorilik koşarsam avı yakalarım?” demeli pumamız.. Buna da Y diyelim. Y
Mayıs 3rd, 2007 at 15:37
Yorumum yarım kalmış, ben onaylanınca tamamlanır sanmıştım. ne yazmıştım ben bir hatırlayayım.. Hah..
Y
Mayıs 3rd, 2007 at 16:40
İki kere yazdım ikisi de yarım yamalak upload oldu ben vazgeçiyorum arkadaşlar..
Mayıs 8th, 2007 at 11:47
sanırım küçüktür işaretine kızıyor. deneyelim:
Y küçüktür X olduğu sürece, avı yakalamak mantıklı zira bir sunk cost durumu sözkonusu, koşmaya başlanmış bir kere, bari bir kısmını geri almak gerekli harcanan enerjinin, öyle değil mi ya? Diğer taraftan, daha ne kadar koşarsam avı yakalarım sorusunun cevabı öyle pek kesin değil, risk yüksek. İşte bu riski iyi yönetmek gerekiyor, hatta daha koşmaya başlamadan önce puma önceki avlarından edindiği tecrübeleri, hava ve yol koşullarını, kendi fiziksel durumunu filan hesaba katıp bu soruyu cevaplamalı ve risk aldığını bilerek koşmaya başlamalı, sonra da her adımda bu riski iyi yönetmeli.
Bakalım tam upload edecek mi bu sefer
Mayıs 25th, 2007 at 22:38
Puma başabaş noktasını aştığı zamanı genetik olarak ayarlamakta; Aptal puma sendromuna giren insanlar ise değişime göre..
Zaman içinde avınızı elde etmek isteyen avcılar artıp, tavşan ve ceylan azalacağı için bunlar için harcanan kalori miktarları da yükselecektir. Göreceli bir kavram aslında bu. Eşik değerleri de yükselecektir..
Ayrıca, NoRiskNoFun seni de azminden dolayı kutluyorum. İstediğini anlatabildiğinde elde ettiğin mutluluk harcadığın emeğe deĞmitir umarım
Vazgeçtim desende son bir hamle ile amacına ulaştın. Belki de bahsettiğine uygun bir hareket yaptın 
Ağustos 25th, 2007 at 11:41
gerçekten güzel bi yazı ve olay